ALL SAINTS: Testament (2018)

Meidengroep All Saints was met een verkoop van twaalf miljoen exemplaren wereldwijd dé grote tegenhanger van de Spice Girls in de jaren 90. Hoewel er grote hits werden gescoord met nummers als Never Ever, Pure Shores en Black Coffee, bleek het er achter de schermen minder leuk aan toe te gaan en ontstond er al snel een kloof tussen groepsleden Shaznay en Melanie en de zusjes Nicole en Natalie. Met knallende ruzie werd de samenwerking in 2001 stopgezet, maar vijf jaar later kwam de groep toch weer bij elkaar voor een album genaamd Studio 1. 

Door de tegenvallende verkoop van die plaat verdween All Saints opnieuw naar de achtergrond en ook al bleek een tweede reünie er niet meer van te komen, de dames kwamen in 2014 toch weer bij elkaar om het voorprogramma te voorzorgen van de Backstreet Boys die op dat moment een tournee hadden lopen in Ierland en Engeland. 

Aan die optredens werd geen rooie cent verdiend, maar Shaz, Mel, Nic en Nat vonden hiermee wél het plezier van het samen zingen terug, net zoals ze dat in hun succesjaren hadden gedaan. Shaznay (in feite het grote brein achter de groep vanwege de vele songcredits) raakte opnieuw geïnspireerd en schreef het comeback-album Red Flag uit 2016 in elkaar. Nu, twee jaar later, zijn haar krachten als songwriter opnieuw te horen op een gloednieuw album genaamd Testament.

Karl ‘K-Gee’ Gordon, een naam die al sinds de release van het debuutalbum uit 1997 aan All Saints verbonden is, tekende ook dit keer voor de productie. Naast hem kropen onder andere Fred Ball, Hutch en George Ball achter de knoppen. Bijzonder aan dit album is dat ook William Orbit aan twee tracks heeft meegewerkt. Deze topproducer (die twintig jaar geleden het album Ray Of Light van Madonna tot een groot succes maakte) werkte in 2000 al met All Saints samen op de hitsingles Pure Shores en Black Coffee

De vernieuwde samenwerking heeft dit keer voor de twee nieuwe nummers gezorgd: After All en Testament In Motion. De typische Orbit-sound zit All Saints na achttien jaar nog steeds als gegoten. Ook al is de man slechts verantwoordelijk voor twee producties, het lijkt erop dat zijn stijl door bijna alle nummers is doorgetrokken. Een rol als producer voor een heel album is misschien niet zo’n heel slecht idee.

Op het vorige album van de groep werd al duidelijk dat het maken van eventuele hitsingles niet meer het belangrijkste was. Het lijkt erop dat dat tijdens het maken van dit album opnieuw een doel is geweest want van de dertien tracks zijn (wat ons betreft) alleen Love Lasts Forever, After All en Glorious liedjes die het goed zouden kunnen doen op de radio. Met Three Four, No Issues, I Would, Fumes en Testament In Motion brengt All Saints een volwassen vorm van artpop en electro waarmee op het vorige album ook al aardig mee geëxperimenteerd werd. In het R&B 90’s getinte Don’t Look Over Your Shoulder knutselen de dames met invloeden van soul en jazz waardoor deze track gezien kan worden als een aardig hoogtepuntje. Met het (door Nicole gesproken) intro-gedeelte van Who Do You Love (het eerste nummer van dit album) wordt er een knipoog gemaakt naar de Saints-klassieker Never Ever uit 1997. ‘A few questions that I need to know. How you could ever hurt me so?’ Fans van het eerste uur zullen ongetwijfeld begrijpen wat we hiermee bedoelen.

In de 47 minuten speeltijd waarin Shaz, Mel, Nic en Nat hun nieuwe plaatjes op ons afvuren, weten ze ons als luisteraars zeker geboeid te houden, al moeten we wel toegeven dat Testament over het algemeen een minder toegankelijke plaat is dan zijn voorganger. De balans van hitgevoelige popsongs tussen ritmische tracks met Afrikaanse invloeden maakte Red Flag twee jaar geleden tot een echt meesterwerk. Dat durven we bij Testament (nog) niet te zeggen, al is het wel een plaat waar nog lang over gesproken zal worden. Ps: die twee interludes hadden voor ons niet gehoeven… 

Deze recensie is eerder gepubliceerd op Nieuweplaat.nl